Belakina Kavithe

ಬೆಳಕಿನ ಕವಿತೆ ಬೆರಗಿಗೆ ಸೋತೆ

ಬೆಳದಿಂಗಳೇ ಮೆರವಣಿಗೆ

ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಅಂಗಿ ತೊಡಿಸಿದ ರೀತಿ

ಹಗಲಿವಳು ನನ್ನೊಳಗೆ

ಹತ್ತಿಯಂತೆ ಇವಳು ಈ ಮುದ್ದಾದ

ಬೆಂಕಿನ ಗಂಟಾಕಿದಂತ ಶಿವ ಯಾರೋ

ರೆಪ್ಪೆಯಲ್ಲೇ ಸರಸ ಸದಾಕಾಲ

ಸಮ್ಮೋಹಗೊಳಿಸುವ ಹುಡುಗಿ

ಒಂದೇ ಒಂದು ನಿಮಿಷ ಈ ಮಾದೇ

ಕೈ ಬೆರಳು ತಾಗಿ

ಸರಿಯೋ ಕಾಲ ಕೂಡ ಸವೆಯೋ ತರ ನಾ

ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡೋ ಹೈದ ಮಜ್ನು ತರ

ಹೀಗೆ ತಾನೇ ಪ್ರೇಮ

ಸರಿಸಿತು ಜಗವ

ಮೆಚ್ಚಿದನು ಅರಸ ಸಿಗೊಬೇಡ

ಅಂತಾನೆ ಸರಿಸುತ ಪರದೆ

ಪ್ರೀತಿಸುವ ಕೆಲಸ

ರಜೆ ಹಾಕೋ ಮಾತಿಲ್ಲ ರಾಧೆ

ಉಸಿರ ಆಣೆ ಮಾಡು ಪ್ರೇಮೋತ್ಸವ ನಾ

ಅರಿಯೋ ಮುನ್ನ ಆಯ್ತು ಈ ಸಂಭವ

ಹೀಗೆ ತಾನೇ ಪ್ರೇಮ

ಮುಗಿಯದ ಕವನ

ಬೆಳಕಿನ ಕವಿತೆ ಬೆರಗಿಗೆ ಸೋತೆ

ಬೆಳದಿಂಗಳೇ ಮೆರವಣಿಗೆ

ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಅಂಗಿ ತೊಡಿಸಿದ ರೀತಿ

ಹಗಲಿವಳು ನನ್ನೊಳಗೆ